?

Een abject ventje

Eigenlijk heb ik er geen tijd voor maar dit blogje jeukt in de tikvingers.

Balkende …

Ik weet werkelijk niet wat ik zou moeten wensen: of dat-ie blijft of dat-ie ver­trekt. Iedereen, behalve de man zelf, zal in beide gevallen verliezer zijn. Voor­waar een prestatie om in je eentje zo’n nationale Gordiaanse knoop te veroor­za­ken. Hij glundert erbij van oor tot oor, bij het door hem veroorzaakte ‘gezel­schaps­spel’. De ernst ziet hij er blijkbaar niet van in.
Misschien is Europa een bescheiden winnaar als hij níet zou gaan. Dat men daar dan maar iemand van enig kaliber zal vinden.

Zou ik willen dat hij bleef? Nee, natuurlijk niet! De vraag alleen al. Zitten we na de volgende verkiezingen nog eens vier jaar met hem opgescheept.
Zou ik willen dat hij vertrekt? Nou nee, dat ook weer niet. Want daarna ‘geen verkiezingen’ brengt de politiek als geheel weer eens flink in diskrediet. En na ‘wel verkiezingen’ voorzie ik een kabinet van de PVV met het CDA als meeloper. Ook niet om blij van te worden. Je zou natuurlijk kunnen stellen dat wij, Neder­lan­ders, dapper door deze zure appel heen moeten bijten. Verruilen we de ene Lord Wanhoop door een andere.

Ik denk eigenlijk dat hijzelf heel erg graag wil gaan. Dat denk ik vanwege zijn onverzadig­bare eerzucht, zijn grootheidswaan. En die eerzucht gaat nog eens gepaard met een even groots gebrek aan moraal en verantwoordelijkheids­gevoel: dat je een klus waaraan je begonnen bent, afmaakt; dat het geen pas geeft om zo’n chaos te veroorzaken.
Ik snap zijn keus overigens best. Zo langzamerhand wordt het zelfs hem duidelijk dat hij het met zijn onverstaanbare prietpraat niet helemaal meer redt. Steeds vaker en door steeds meer Nederlanders wordt er openlijk getwijfeld aan zijn kwaliteiten. En een vertrek betekent meteen dat hij zich verder geen zorgen hoeft te maken over hoe de economische crisis aan te pakken.

Naderhand zal hij ons, vanuit Brussel, welwillend en eeuwig glimlachend (wat heb ik toch tegen altijd glimlachende figuren?) uitleggen dat wij gewoon te dom waren om hem, zijn uitspraken, te begrijpen. Net zoals bij zijn glansrol in de kwestie Irak. Hé, dat is voor hem dan ook mooi uit de wereld. Precies een week of wat voordat de commissie Davids met het rapport over dit ook zo grappige zaakje komt. Denkt iemand hier nog aan?

Hij bakt me echt een enorme poets door te blijven, mits gevraagd natuurlijk. Europa neemt hém fantastisch in het ootje door hem gewoon in zijn Haagse sopje gaar te laten koken.
De allergrootste grap …: dat hij met terugwerkende kracht, als een beschamende komma, uit de vaderlandse geschiedenis verdween. Maar daar zie ik zelfs hem, in zijn alvermogen, niet toe in staat.

Plaats een reactie