?

Woorden van Wilders III

Het is verkiezingstijd dus de dames en heren politici zijn weer op oorlogspad.

Op tournee in Den Haag zegt Wilders “… een Den Haag met minder schulden en als het even kan ook minder Marokkanen.” Hatsekidee. Kan zijn dat het slim verpakt zit in: “Mijn kiezers willen …” want dan is het alsof hij in dezen zelf geen mening heeft. Slim en slap.
Eerder noteerde ik uit zijn mond (Woorden van Wilders II):
– Mijn woorden zijn soms hard maar nooit onbesuisd.
– Ik ben er niet op uit om mensen te kwetsen.
– Ik heb goede bedoelingen.
Wat zegt dit; zegt dit iets over zijn psyché?

Wilders schimpscheut veroorzaakte in de media niet echt veel opschudding. Blijkbaar zijn we aan dergelijke akelige, onbeschofte opmerkingen van Wilders gewend geraakt. Het is geen nieuws meer. Maar ik denk: Zei hij eerder niet: “Ik heb niks tegen Marokkanen en Turken. Ik heb wat tegen de Islam.” Dan is hij nu toch opgeschoven in de richting van het beschimpen van Nederlanders op grond van hun afkomst.

Wat wel reuring gaf: een hoofdbestuurslid van de PvdA, Fouad Sidali (zelf Marok­kaan), twittert iets als: “Hitler is onder ons in de gedaante van Wilders.”
Heel dom natuurlijk. Dom omdat het echt niet klopt en dom vanwege de te ver­wach­ten reacties. Wilders: “De PvdA is gek geworden. Dit is abject.” (Weer gooit hij een groep mensen op één hoop. Weer ziet hij de splinter in andermans oog.) Spekman neemt afstand, keurt de twit af. Het bestuurslid trekt zijn woorden in. Wilders dreigt met een kort geding maar trekt dat dreigement, na de intrekking van de twit, in. Hij voegt wel aan zijn twit toe dat het slim zou zijn als Sadili naar Marokko zou gaan. Wilders kan zijn neiging om rotdingen te zeggen blijkbaar niet onderdrukken.

In de nasleep wordt Wilders op de publieke radio geïnterviewd over de kwestie. Met stellig­heid houdt hij vol dat de journalist hem verkeerd citeert, niet begrijpt, … En dat, terwijl ik vind dat de interviewer tamelijk voorzichtig is. Wilders: “U moet maar eens bij uw vrienden in de PvdA …”. Ik denk: daar gaat hij weer! Insinueren, verdacht maken, kleuren. De radio­man sputtert lichtjes tegen dat hij geen PvdA-vrienden heeft maar legt niet de vinger op de zwerende plek in Wilders denken.

In de nasleep wordt Asscher gevraagd naar de kwestie. Iets als: “… lelijke uit­spraak van Wilders, domme twit van Sadili, politici moeten argumenteren.” en “Als je het zelf niet mot, dan kun je op een andere partij stemmen.” Oe!!! “Is dit een stemadvies!?” vraagt de (linkse?) journalist. En dáár wordt dan over door­ge­zaagd en niet over de woorden van Wilders.
Wat hede ten dage politiek correct is, weet ik niet. Maar zou het journalistiek correct zijn om een zure houding aan te nemen tegenover de PvdA?

De gemeenteraadsverkiezingen van 2014 … Best spannend: waar gaat de VVD en vooral de PvdA kelderen, waar gaan de lokalo’s winnen, wat gebeurt er in Den Haag en Almere met de PVV. En dan nog die Moslimpartijen waarbij ik denk: is dit nou ’emancipatie’ of ‘ver terug in de tijd’ (religieuze politiek)?
Belangrijker nog: wat gaan de lokalen ervan bakken met de genereus toege­scho­ven taakjes als jeugd-, ouderen- en thuiszorg? Ik ben bang dat je vanaf 2015 maar beter niet in aanmer­king moet komen voor wat voor zorg dan ook.

Oh ja: wat wordt nou werkelijk verstaan onder ‘stemmen ronselen’? Ik ronsel als ik zeg: “Geef mij je stemkaart.” Maar als ik zeg: “Als je niet gaat of wilt stem­men, dan kun je je kaart aan een ander geven.” Is dat ook ‘ronselen’? Op mijn stemkaart staat dat ik slechts voor twee machtigingen mag stemmen. Betekent dat niet dat ik voor 100 geronselde kaarten nog eens 100 – 2 = 98 / 2 = 49 vriendjes moet regelen om al deze kaarten te benutten? Ik geef toe dat ik het niet snap.

Zie ook Woorden van Wilders I (tamelijk smerig) en Woorden van Wilders II (best netjes) in de blogcategorie Maatschappij & politiek.
Later schreef ik nog twee vervolgjes op dit verhaal: Woorden van Wilders III (vervolg) en Woorden van Wilders III (vervolgg).

Plaats een reactie