?

Nog iets over de media

Dat ik het niet heb op reclame op de publieken, buiten de programma’s om, zal inmiddels wel duidelijk zijn. Zie de blogjes Vunsreclame en Nog meer reclame. Te gek voor woorden en voer voor debielen, zou ik zeggen.

Maar bìnnen diverse programma’s …

  • Dat idiote geklap aan het begin en eind en ook tussendoor in diverse huppel­depupshows … En sinds enige tijd meestal met een knullige huisband. Over alle debielig leuke intermezzo’s mopperde ik al veel eerder.
  • Jaïr Ferwerda van het programma Jinek is een geval apart met zijn dagelijkse prietpraat. Hij zal zichzelf best leuk vinden maar eigenlijk voegt hij met dat wat hij brengt, weinig toe aan mijn begrip van Nederland en wat er allemaal gebeurt. Zodra zijn intro begint, gaat het bij mij op 0/zwart. Kan zijn dat is iets zinnigs mis.
  • Veel dames in veel programma’s hebben blijkbaar patent op een snerpend piepstemmetje. Kan de NPO hier niet iets aan doen? Zangles, logopedie …? Ook dame Bosman gaat een paar puntjes lager op de zapper.
  • In veel programma’s krijgen allerlei figuren ongehinderd de ruimte om hun waanwijsheden te brullen. Ik verbaas mij echt over een gast die gewoon alles beter weet, die alles ontkent of verdraait. ‘Hoezo klimaatprobleem, de Brexit zal zonder meer een zegen zijn – zowel voor Europeanen als de Engelsen, de huizenmarkt is gewoon lollig.’ Waarschijnlijk vanwege zijn grote bek durft geen van de aanwezigen hem een strobreed in de weg te leggen. (Lees even verder bij *.)
    Als gemiddeld burgertje denk ik echt niet de wijsheid in pacht te hebben en ik zal de wereld zeker niet gaan redden. Dat was meer aan ene Jezus en daar ben ik niet zo van. Maar t.z.t. kan ik, als licht seniel mannetje, toch met enige tevredenheid tegen mijn kleinkinderen zeggen dat het niet helemaal aan mij heeft gelegen dat Amersfoort aan de kust ligt.
  • Al die flitsherhalingen van van alles en nog wat in tien of meer talen van andere zenders. Het gevalletje zelf wordt er niks belangrijker, beter, begrijpelijker of mooier van. Misschien is het een dagelijks taakje voor mislukte journalisten of geluidstechnici om dit soort herrie samen te stellen. Je moet toch wat.
  • Vaste medewerkers verknallen hun tijd met flutvragen maar vergeten, zijn blijkbaar niet in staat, om de voor de hand liggende en zinnige vervolgvraag te stellen.
    Een prachtvoorbeeld in dezen is machoman Sven Kokhalsman van ‘Eén op één’. Hij maakt per keer – einde uitzending – een banaal babbeltje met volks­zanger Dries Dinges (ik ben even zijn achternaam kwijt, sorry) voor een wijs woord vanaf Marbella of vanuit de P.C. Hooftstraat over helemaal niks. De genialiteit ontgaat me. Misschien doet dhr. Dries zijn praatjes voor nop, gratis, opdat hij dagelijks op de publieken te horen is.
    (Op dinsdag 19 februari 2019 vliegt dhr. Dries wat mij betreft toch echt uit de bocht. Nadat dhr. Sven een pabo-docent heeft geziekt m.b.t. geschiedenis die misschien breder moet kijken dan Nederland alleen en na het zingen van het eerste couplet van het Wilhelmus door twee pabo-leerlingen, zegt hij over zijn Marokkaanse en Turkse vrienden in de sportschool: “Pas als zij weten om wie het gaat in het liedje ‘In Den Haag daar woont een graaf en zijn zoon heet Jantje’, pas dan ga ik me verdiepen in hun geschiedenis.” Of zou hij een grapje hebben gemaakt?)

Ik ga voor enig gezond verstand.

* PS: In dit kader is de podcast Welles-nietes interessant. Jeroen Pen doet een poging om met Yernaz Ramautarsing in gesprek te komen en samen met een gast dingen tot klaarheid te brengen. In aflevering 4 komt Paul Cliteur aan de beurt. Ik denk toch: nou gaat het lukken. De man is hoogleraar ‘iets’, geldt als geestelijk vader van het Forum voor Democratie en is het grote voorbeeld voor Baudet. Als er iemand is die mij dingen duidelijk kan maken, dan is hij het wel.
Het gesprek stelt mij teleur. Meer dan eens wordt Ramautarsing door Cliteur ‘overklast’, bijna terecht gewezen. Dat kun je zo hebben, ook of vooral tussen geloofsgenoten. Maar mij geeft Cliteur bijna nergens helderheid; hij glibbert, kronkelt en draait. Een gesprek met een emmer snot zou succesvoller zijn geworden.
Ik ben best benieuwd naar een terugblik van dhr. Pen: hoe heeft hij de gesprekken ervaren, wat heeft hij ervan geleerd?

Plaats een reactie