?

Thierry Baudet

Het kan raar lopen. In de campagne voor het Oekraïne-referendum (6 april 2016) kreeg ik de ergste jeuk van Jan Roos. Hij heeft zijn stemgeluid al niet mee maar zijn manier van discussiëren en wat hij dan te berde bracht, vond ik akeliger. Zijn campagnemaat Thierry Baudet was gewoon een ontspoord gekkie maar wel met een acceptabele stem.
Na de referendumheisa gingen we richting de verkiezingen (15 maart 2017). Roos vond onderdak bij VoorNederland (VNL), een afsplitsing van de PVV. Ik kneep hem als een oude dief: een ‘Jan’ in de Kamer. De andere ‘Jan’, Jan Dijkgraaf, deed een gooi naar een zetel met GeenPeil. Met zijn ideetje – Kamerleden als ‘levende stem­kastjes’ – gaf ik hem weinig kans. En Baudet kwam met het Forum voor Democra­tie. Gezien diens onsamenhangende bralbabbels ook niet iemand om serieus reke­ning mee te hoeven houden. Nou, een beetje dan, want er wonen aardig wat rare en verdwaasde, dolende en overkokende mensen in Nederland.
Het ging dus anders. Geen Jannen maar wel een Thierry en een Theo in de Kamer. In een peiling, begin december 2017, stond het FvD zelfs op 14 zetels.
Van de optredens van Baudet in de Kamer tot nu, werd ik niet vrolijk. Ik herinner me zijn potjeslatijnverhaal, dat legerpakje en een paar jammerlijk mislukte inter­rupties. Een leuk overzichtje is te vinden op Business Insider. Maar een flitsje uit zijn toespraak tot het congres van het FvD (zaterdag 25-11-2017 in de RAI met 1.600 enthousiastelingen) wakkerde mijn nieuwsgierigheid aan. Wat voor mallig­heid zou hij nog meer verkocht hebben, met wat voor idiotie lokt deze rattenvanger zijn volkje? Je kunt de rede in volle glorie vinden op Youtube. Omdat het allemaal wat snel gaat en zó verbijsterend is dat je je oren niet kunt geloven hier de uitge­schreven versie (drie A4-tjes).
In mijn eigen kennissenkring ken ik twee FvD-stemmers. Twee aardige, best slim­me en ook grappige mannen. Ik kan er met mijn pet niet bij dat zij zich zo’n m.i. enorm rad voor ogen laten draaien, zich zo’n oor laten aannaaien. Tijd voor een mailtje. Tijd voor een (halfslachtige, niet geheel oprechte) poging om te doorgron­den hoe het kan dat ze zo van het politieke padje zijn geraakt. Zo zie ik het ten­minste.
Zoals vaker bij mij, werd het een flinke lap leesvoer – en hier nog -tig keer bijge­gesteld – maar daarmee licht ik ook een tipje op van mijn verbazing over het ‘denken’ (malen) van Baudet. Beluister of lees wel eerst even (een kwartiertje) zijn toespraak zodat je weet waarover ik mopper, of hoe ik dingen uit zijn verband ruk.


Dag [Naam],

Het stond al een tijd op mijn dingen-om-te-doen lijstje: de rede van Baudet op het j.l. partijcongres beluisteren en overdenken.
Voordat ik er iets over ga plaatsen op mijn site (dat komt vast, dit mailtje is een goed begin), mijn vraag aan jou: wat vond jij ervan?
Graag eerst goed kijken en denken voordat je gaat pruttelen. Mijn oren tuutten ervan. De toespraak is te herkijken op Youtube. De uitgeschre­ven tekst gaat hierbij.

Zomaar wat vragen:
[00:00] [Naam], kun jij me uitleggen waarom er een antieke zeilboot wordt geprojecteerd achter de redenaar? Waarom niet een booreiland, de Oosterscheldekering of een luchtfoto van Schiphol?
[00:53] Baudet zegt: “[…] dat het normale verschuift.” Jaja. Ik ben hem al kwijt binnen de minuut 😊. Wat bedoelt hij nou met “dat het normale verschuift”? Geef een voor mij begrijpelijk voorbeeld s.v.p. Wat voor normaals verschuift naar wat anders, naar wat dan niet nor­maal zou zijn? Kwam de zon niet op? Kwam de zon wel op maar op een andere plek (verschoven)? Smaakte de koffie in Nederland ineens naar thee?
[00:55] “Dat wat doorgaans in de media als ‘het spectrum’ wordt gepre­senteerd, geen greep meer op ons heeft.” Wat is “‘het spectrum'”? Letterlijk is het de ‘kleurschakering’. Maar hoe heeft een kleurscha­kering in de media greep op deze man? Net daarvoor dat “doorgaans”. Misschien heb ik iets gemist. Ik lees soms (een gratis abonnementje) Trouw, Volkskrant, NRC. Luister bijna dagelijks naar Radio1, bekijk regelmatig Nieuwsuur en EenVandaag, zie soms Pauw en nog minder DWDD. En laat ik nou helemaal nooit ‘het spectrum’ voorbij hebben horen/zien komen.
Er begint me iets te dagen … Niet alle kranten, weekbladen, zenders (radio en tv), asociale media en wie/wat-vergeet-ik-nog presenteren zich als ‘het spectrum’ maar Baudet benoemt het zo. Een dáárvan heeft hij op dat podium dus even geen last. Bedoelde hij gewoon te zeggen: “Fijn dat ik u hier even kan toespreken zonder tussenkomst van de media.”? Wel raar om dan de passieve vorm te gebruiken. Ook raar: “[…] geen greep meer […]”.
[03:06] Schaamt de Nederlander zich voor zijn feestdagen? Veel verve­lend gesodemieter over Z.P.; vuurwerk … mag dat een beetje minder. En heel geniepig: commercieel gezien heet iets beter ‘voorjaars…’ dan ‘paas…’ vanwege de duur van Pasen vs. het hele voorjaar. Koninginnedag is ook al niet meer wat hij/zij geweest is. Maar ‘schaamte’ …? Die emotie heb ik nog nergens opgesnoven, noch bij de voor-, noch bij de tegen­standers van welk feestfenomeen dan ook. Eerder botte trots. Baudet bedoelt misschien iets goeds te zeggen maar volgens mij slaat hij nog­al naast de spijker.
[03:17] Wie van jouw familie, jouw kennissen “[…] lopen met gebogen hoofd dicht langs de gevels”? Zou je dit ‘stemmingmakerij’ mogen noemen?
[05:35] Hoe zit het met jouw watermoleculen na een potje vrijen? Met excuus dat ik hiernaar vraag maar volgens Baudet een punt. Ik vind het bijna gênant om te erkennen dat ik liever Bach heb dan heavy metal.
[12:50] En zou Nederland nou echt over 20 jaar over en uit zijn, zoals Baudet beweert? Kan dat??? Het einde van de wereld voorspellen is toch voorbehouden aan dwazen? Op wat voor vol orgeltje gaat Baudet hier met dit soort doemdenken?
[13:50] “Anderhalve eeuw geleden was Europa de stralende zon van de wereld.” Tsja, ik was er niet bij in 1870 maar mijn beeld van die tijd (wat ik leerde over onze geschiedenis) is nou niet onverdeeld happy.
[14:06] Ter info i.v.m. de klaarblijkelijke afkeer van het orakel richting moderne muziek (bedoelt hij hier rap en/of Adorno?): zijn (misschien) idool Wagner werd ook uitgekotst door de toenmalige elite.
[14:14] En dan “Stel je toch eens voor hoe de wereld eraan toe zou zijn als onze Europese beschavingsgeschiedenis niet was stuk gelopen op onweren van staal, als we elkaar niet – zoals de Atheners en de Spartanen – in een soort Peloponesische oorlog hadden afgeslacht.” Jawel, nadat Europeanen zowat alle Indianen in Noord- en Zuid-Amerika hadden afgeslacht, nadat Europeanen hier en daar in Afrika en Azië de boel op stelten hadden gezet, begonnen ze geheel beschaafd aan het uitmoorden van elkaar in WOI en WOII. Baudet kiest hier weer voor de passieve vorm: het gebeurde zomaar. “[…] onweren van staal […]” is een fraai gevonden metafoor.
[14:30] “Als we niet waren gaan geloven dat de tonaliteit was uitge­put.” Wie, welke filosoof, theoloog, wetenschapper, welke politicus, wie in jouw gezin, familie of misschien jouw clan heeft zich ooit gebogen over het enorme probleem van de ‘uitgeputte tonaliteit’? (Ja­wel, ik kan – net als Thierry – drieslagen maken ;-)).
[15:00] Om mee te kunnen leven met dit belezen, gestudeerde ezelsbalk­je (hij spreekt in ieder geval verstaanbaarder dan Balkende en – heel flauw maar mag ik ook even riedelen: ‘baudet’ is Frans voor ‘fokezel’) zal ik nog veel moeten gaan lezen:
– Rilke (wordt hij in boreale kringen des vaderlands veel gelezen?)
– Baudelaire (schreef misschien folksongs in het Twents …)
– Augustus
– Augustinus (…-tus was waarschijnlijk de Romein, …-tinus een kerke­man, toch? Wat hangt Baudet trouwens aan religie en katholieken. Wel wat verdacht, toch?)
– Johannes Althusius (wie is dat nou weer …?)
– Giotto (geen flauw idee wat die schreef; ik ben een totale dombo)
– Don Giovanni (de schrijver of de opera???)
Ken jij deze denkers? Dus begrijp je wat Baudet hiermee bedoelt? Ik echt niet. En die dames en heren in zijn publiek …?
[15:12] “Dan zag de hele wereld eruit als Amsterdam.” Ik verzamel plaatjes van oud Amsterdam. Soms zie ik prachtige panden maar ook ongelooflijk veel vieze, gore meuk. Echt supertriest, mensonterend, Pakistan gelijk. Blij toe dat de wereld er zo nu niet uitziet als Amsterdam in die glorietijd, zoals Baudet fantaseert. Ik heb toch liever de door hem verafschuwde moderne architectuur. Bv. de nieuwe Kop van Zuid in Rotterdam. En dat ziet er vast anders uit dan (eerder in zijn prietpraatje) Novosibirsk – denk ik. Wat kletst hij toch uit zijn domme hoofdje.
Dat hoofd … Ik neem af en toe iets waar in zijn gezichtsuitdrukking, zijn houding. Wat? Ik kan het goede woord niet meteen vinden. Euforie, gelukzaligheid, hoogmoed?
[15:15] Voor het koloniseren van de nabije ruimte … Even langs bij Putin? En dan Baudet als eerste opperezel van de Marskolonie. Een FvD-wereld zonder honger? Kom nou toch. Dit lijkt nogal op de prietpraat á la die amorele RABO-reclame. Lees a.u.b. mijn blogje ‘Nog meer reclame’ hierover.

Kortom: ik vind het een raar verhaal van Baudet. Kooten en De Bie voor­zagen veel in politiek en maatschappij maar een pias als Thierry viel buiten hun fantasie.
Wat nou als hij hier in Nederland aan de knoppen gaat draaien? Krijgen we dan schrikaanjagende veldheren die de Bulgaren, Italianen en Litou­wers een lesje gaan leren?
J.l. zondag beluisterde ik Roemer op de SP-feestmiddag ‘Voor elkaar’ in Breda. Gelukkig kon ik hem goed volgen, gewoon begrijpen. Met het meeste was ik het redelijk eens maar ik miste wel wat aandacht voor milieu, onderwijs en zo. Geen, vast goedbedoelde, luchtfietse- en dag­dromerij over Aeneas, Rilke en ene Johannes Althusius. Niks over woe­dende kinderen die verslagen of in de rivier met goed water omgebo­gen moeten worden. Ook geen, met Bach ingestraalde watermoleculen. In ze­kere zin dus een beetje saai, nogal gewoon verhaal.

Mvg, Frans


Ik had geen al te hooggespannen verwachtingen om ‘tot elkaar te komen’; om mijn vrienden te kunnen begrijpen, om hen deelgenoot te maken van mijn twijfels bij Baudet. Het is echt niet de eerste keer dat ik moet ervaren dat er een soort IJzeren Gordijn, een Berlijnse, Chinese of Mexicaanse muur bestaat in wederzijds begrip.
Ik kreeg een fraaie reactie van kennis A:


Dag Frans,

De rede van Baudet heb ik niet gezien. Waarschijnlijk blijft dat ook zo. Net als de woedeuitbarstingen van Wilders, het gelieg van Rutte of het gestamel van Roemer. De reacties van en in de verontwaardigde pers zijn mij voldoende. Het optreden in de 2e kamer bij ‘Politiek24’ volgen, vind ik meer dan genoeg.
En iets van hem en/of die anderen uitleggen, daar begin ik niet aan. Ik ga toch niet een partijprogram uit staan venten? (Ik vroeg alleen naar een reactie op de toespraak. Het programma zal me een zorgje zijn. S.v.p. niet ‘glippen’.)
Bekijk het nu eens zo: In de jaren 60 en 70 stemde ik PSP. Dwarsliggen tegen het toenmalig autoritaire systeem. En dwarsliggen is hede ten dage nog steeds van groot belang.
– Een mevrouw Ollongren die het referendum de nek omdraait moet een mondige burger wel haten. Blijkbaar bestaat heel Zwitserland uit malloten en is het daar een bananenrepubliek. (Hoe de referenda in Zwitserland werken, weet ik niet. Het Oekraïne-referendum vond ik een vreemd gebeuren.)
– Piet Hein Donner, lid van de Raad van State: “Als de meerderheid in een democratie besluit dat de sharia ingevoerd moet worden, dan is dat democratie.” [Ik citeer hem losjes.] Hij heeft niets van de Islam begrepen. (Ik weet niet wat Donner weet van de Islam. Maar wel waar dat als iets – wat dan ook – na twee stemmingen in beide Kamers met tweederde meerderheid en na verkiezingen wordt aangenomen; dat dat dan een volgens onze huidige spelregels een democratisch besluit is. Leuk of niet.)
– Mevrouw Halsema diende een motie in: “De Islamisering van Nederland zal niet worden tegengegaan.” Alle linkse partijen, ook de jouwe, zette daar hun handtekening onder. Die hebben ook iets niet helemaal door. (Dit klinkt mal. Een miskleun van heb ik jou daar, vind ik.)
Drie voorbeelden en ik heb nog wel een veel langer lijstje. Een heel, heel erg lang lijstje!
Wat mij zo prettig lijkt, is dat ik per punt kan stemmen op partijpro­gramma’s. Enkele sociale gedachten van de SP, de afschaffing van de bio-industrie en de rituele slacht van de PvdD. Gezondheidszorg en energie etc. in al haar facetten uit handen van het liberalisme. Als land zelf beslissen over de grenzen en de wetten zoals in ieder geval Wilders en Baudet voorstaan. SGP en CU hebben ook wel wat gemopperd. In de PvdA en alle andere [liever niet] christelijke partijen zijn ook wel punten te vinden waar ik het mee eens kan zijn. Zolang ik niet op deze manier kan stemmen moet ik:
– In de gemeentelijke politiek klein links stemmen, net als bij de Provinciale Staten.
– Landelijk gaat mijn stem nu naar Baudet en eerder was dat Thieme.
– Europees heb ik een voorkeurstem uitgebracht op de PVV.
(Stemmen per programmapunt … Een geniaal idee. 2K-verkiezingen in een soortement multi-referendum. Hoe dat te organiseren?)

Groet [vriend]


Vriend B houdt zijn kaarten nog even tegen de borst om een begrijpelijke reden:


Oeps, wat een uitgebreide mail!
Net als de vorige keer voert het te ver om via de mail een repliek te schrijven. Ook nu heb ik uiteraard deze repliek wel maar wij bewaren die echter wederom voor een persoonlijk gesprek. Geschreven woord is heel rigide en interpretaties kunnen, wanneer er geen oogcontact is, niet direct worden opgehelderd. Tijdens een persoonlijk gesprek zijn onbedoelde interpretatieverschillen wel direct bij te sturen en een goede glas wijn maakt het e.e.a. ook aangenamer.
Wat mij in politieke discussies namelijk opvalt is dat er woorden gebezigd kunnen worden, die bij de ander als een soort schakelaar fungeren (in slecht Nederlands ook als “trigger” aangeduid). Wanneer deze woorden vallen, dan gaan er bij de ander alle haren overeind staan, er wordt slechts afschuw en walging gevoeld, de discussie valt dood en worden alleen de al betrokken stellingen verdedigd. Inhoudelijk gebeurt er niets meer! Ik zie het te vaak en dat wil ik tussen ons vermijden, jullie zijn mij kostbaar als vrienden.
Ik vind discussie altijd leuk en zoek deze uiteraard zelf op. Vandaar dat ik toch enigszins jouw uitgebreide mail wil belonen.

Zo wil ik aangeven dat de speech van Baudet veel theatrale trekken had (naar mijn mening moet kennis niet worden geëtaleerd maar gericht worden ingezet) maar ik schrijf het verder toe aan de euforie van het congres (wij zijn hier onder elkaar). In de strekking en de inhoud van de speech kon ik mij echter wel vinden. Dat kan ik uiteraard t.z.t. toelichten.
Wat mijn stemgedrag voor de 2e kamer verkiezingen betreft: deze wordt beïnvloed door partijprogramma’s en de intenties van een partij (niet voor niets heb ik bij de twee voorgaande verkiezingen op de SP gestemd)!
De sociaaleconomische aspecten (privatiseringstop, bevordering MKB, sociale cohesie) van de SP ondersteun ik ten volle maar op de sociaal-culturele aspecten van de SP ben ik recent afgehaakt (volksverhuizing en islamisering zie ik namelijk wel als een reëel gevaar).
Tot zo ver dan, verder gaan wij met een goed glas wijn in de hand.


Met A volgden meer mailtjes en alweer een plezierige ontmoeting. En met B zal het ook wel lukken. We waren het door de jaren heen al op heel veel punten totaal – op een leuke manier – met elkaar oneens.
Het slotwoord is voor mijheer Baudet: Icarus.

Plaats een reactie