?

Schoolpijn I

In de familie en onder vrienden is het algemeen bekend. Het werd niet als een ramp gezien en ik ben er redelijk overheen gegroeid. Dus daar gaat-ie; ik gooi het in het openbaar: ik was een slechte leerling. Niet op de lagere school (daar was ik ‘wijsneus’ met dyslexie avant la lettre) maar op de middelbare school. Daar ging het flink mis. Na twee mislukte jaren lyceum, volgde een zware tijd op de mulo. Toch is het me gelukt om, met de hakken over de sloot, mulo B met wis- en natuurkunde te halen. Daarna volgde een ‘hemel op school’ op de havo en de Pedagogische Akademie. Wel met af en toe een dipje, een misser, moeilij­ke maanden. Maar over het algemeen werd ik tot de top tien gerekend. Of dat nou waar was …

Het was alsof ik (grote delen van) mezelf beschreven zag in ‘Schoolpijn’ van Daniël Pennac (ISBN 9789029082365). En zo geestig. Lees een paar citaten mee.

(pg. 10) Ik was dus een slechte leerling.

Het begon met rekenen, ik raakte het spoor bijster bij wiskunde, ik kon niet spellen, ik slaagde er maar niet in jaartallen uit mijn hoofd leren of plaatsen op de kaart aan te wijzen, ik was niet in staat een vreemde taal te leren, ik was notoir lui (les niet geleerd, huiswerk niet gemaakt), ik bracht de erbarmelijkste cijfers mee naar huis, die ook nog eens niet werden gecompenseerd doordat ik goed was in muziek of sport, of in enige andere buitenschoolse activiteit.

Ja, die cijfers … Mijn leraar Frans, dhr. Weltevreden (!), stopte op 1/3 met het nakijken van mijn proefwerk. De score was een 1 met de kanttekening ‘Voor de moeite, ± 875 fout’. Mijn rapport was rood op tekenen en gymnastiek na.

==============================
Maar het loopt hier even anders dan bedoeld. Omdat ik veel te veel tekst uit het boek had verwerkt, kon uitgever Meulenhof niet met deze blog akkoord gaan. Daar kan ik inkomen bij een verhouding 1/3 eigen en 2/3 geciteerde tekst.

Zelf vind ik het wel jammer want a) het was een mooi verhaal geworden en b) Pennac legt op een verrassende manier bloot hoe de commercie een desas­treuze invloed heeft op de jeugd en dus op het onderwijs. Tenminste: zo ziet hij dat. Ik had hier nog nooit op die manier naar gekeken, zo over gedacht.

Als je benieuwd bent naar Pennacs visie: lees vooral het boek. Behalve informa­tief is het nog een lust om te lezen ook.
En stuur mij een berichtje zodat ik je mijn verhaal persoonlijk kan mailen. (Of ik lees het voor door de telefoon.) Dat is dan meteen een ‘populatiteitspoll’. Ik gok op minstens één verzoekje ;-).

En ik blijf me afvragen wat het nut van Freinetonderwijs zou kunnen zijn in deze tijd, of het kans zou maken.

Frans
==============================

In juli 2017 plaatste ik mijn stukje … toch.

Plaats een reactie