?

Onfris IIIa, een blunder

Verderop de ingezonden brief van dhr. Ajouaou die gepubliceerd werd in Trouw, woensdag 19 juli 2017, op de opiniepagina. Hij geeft daarin zijn me­ning over de schoolfotorel; hij maakt zijn mening publiek. Mijn publiekge­maakte mening, eerder vragen en verba­zing hierover: zie het blogje Onfris III. ‘Onfris’ slaat meer op de manier waarop er op de rel gereageerd werd in de media, dan op de rel zelf. Maar mal was die rel wel.
Dat ik weer vragen heb, het niet met deze Mohammed Ajouaou eens ben, moge blijken uit mijn op­mer­kingen bij zijn brief. Verder vind ik het opmerkelijk dat hij zijn docent­schap bij de VU vermeldt. Suggereert hij hiermee de klus op een weten­schap­­pelijke, ob­jec­tieve manier te klaren? Ik denk dat mijnheer Ajouaou ook sub­jec­tief partij kiest en volgens mij is die combi niet correct.
Docent aan de VU maar ook nog ‘hoofd islamitische geestelijke verzorging’ bij het Ministerie van Justitie en heel veel meer in en bij van alles en nog wat. Win­naar van de ‘Pracht van de Theologie’-prijs en zijn ‘Islam achter tralies’ is uitge­roe­pen tot beste Nederlandstalige islamitische theologische publicatie in de periode 2001-2011. Op zijn website vind je een indrukwekkende reeks publicaties op aller­lei plekken over di­verse onderwerpen. Zo schreef hij in mei 2016 (ook al in Trouw) dat wij Nederlan­ders Erdoğan niet zo achter de broek moesten zitten: ‘[…] laten we niet vergeten dat het een democratisch proces is. Het is ook zo betuttelend van ons […]’. (Oei, ik betuttelde meer dan 40 eigenwijzige pagina’s over Turkije.)
Allemaal niet niks dus en dan dit staaltje kromdenken … Ajouaou’s brief vergroot mijn ‘niet kunnen vatten wat er aan gene zijde leeft’ in hoge mate.
Hoor en wederhoor: ik stuurde hem eind juli mijn vragen en opmerkingen en vroeg om commentaar. Tot op heden, 13 december 2017, kwam er geen reactie. Mis­schien lang op vakantie, misschien gewoon geen zin in een ‘debat’ met een dom­oor, flab­ber­gas­ted, ont­stemd, …?
Eerst de tekst van mijn, hier lichtjes bijgeslepen epost aan dhr. Ajouaou.


Geachte heer Ajouaou,

De aanleiding om u dit berichtje te sturen is uw bijdrage aan de opi­niepagina van Trouw d.d. 19 juli.
De reden om door te zetten – met deze mail (bijna tegen beter weten in) – is dat ik veel vragen heb bij uw brief. Daartoe heb ik hem in het bijgevoegde Worddocument voorzien van ‘commentaren’. Het zijn er 29; misschien dus veel. En het is zeker veel gevraagd: ik ben benieuwd naar uw reactie op mijn genummerde gespins.
In het verleden heb ik gemerkt dat het meestal niet lukt om in een re­delijk gesprek te raken over dit soort kwesties. Meestal ontaardde de poging tot uitwisseling van gedachten in ge­schreeuw en gescheld, zowel uit de hoek van – zeg maar – de PVV als van salafisten.

Hierbij mijnerzijds even open kaart: al lang probeer ik te begrijpen wat de voor- en nadelen zijn van een religieuze kijk op het leven en de mens. Van die zoektocht werd ik, als soort-van humanist niet echt opge­wekt.
Op mijn website heb ik stukjes geplaatst over deze narigheid. Over religie, politiek, onderwijs en literatuur. Alle commentaar hierop is natuurlijk welkom. Ik snak ernaar. Bijvoor­beeld:

Wat men ervan vindt, hoe je er ook over denkt, over deze kwestie …
Volgens mij toont het fotogedoe aan dat alles waar ‘islam’ bij komt kijken onder kaaskopperige Nederlanders makkelijk opwinding veroor­zaakt. En omgekeerd: dat Moslims maar moeilijk kunnen omgaan met Hollandse nonchalance.
Nederlanders onder elkaar kunnen het leven ook goed zuur maken met morele moeilijkdoenerij. Zo erger ik me bijvoorbeeld groen en geel aan de mijns inziens malle ge­dach­ten van katholieken, CU- en SGP-denkers over abortus, euthana­sie, con­dooms, softdrugs en glutenvrije hosties. Privé-voorbeeldje: mijn vader knipte op sabbat het licht aan omdat … de heer des joodse huizes geen gebruik mocht maken van arbeid van anderen. Maar licht moest er zijn en pa was t.o.v. de bewoner een zelfstandige en geen arbeider.
Om nog even terug te komen op die foto’s. Zou de rel te reduceren zijn tot:

  • de school bestelde bij aanvang van het schooljaar op enige datum de fotograaf.
  • en publiceerde die datum.
  • en niemand, ook de vele islamitische ouders ter school niet, had­ in de gaten dat …
  • en er was al vaker ‘stront aan de knikker’ geweest tussen de school en deze islamitische ouders (welleku???).
  • en misschien ziet een hitser (die merkwaardige Arnoud van Doorn misschien) hier zijn finest hour: ‘Dit hoeven jullie niet te pik­ken! Jullie hebben democratische rechten! Hier is sprake van dis­criminatie.’ Ik raad maar wat.
  • en dan gaat het los, over de kant, met een waaier, op het buiten­blad om in wielertermen te spreken.
  • en iedereen zit met de gebakken peentjes te zweten.

Van ‘gezellig en probleemloos multiculti samenleven’ komt het voorlo­pig niet, ben ik bang.

Met vriendelijke groet, Frans van Zelm


En dan nu te tekst van de ingezonden brief van dhr. Ajouaou, ingesprongen voor­zien van mijn (bijgewerkte) vragen en opmerkingen. Ik bied bij voorbaat mijn excuus voor de rommelige op­maak.


School kan blunder ook nederig toegeven

Trouw, woensdag 19 juli 2017, Opinie
Mohamed Ajouaou (m2.ajouaou@vu.nl)
docent islamstudies VU

Volgens docent Pieter Keesen heeft de kantonrechter in de uitspraak over de be­ruchte

1) Berucht = Zeer bekend door ongunstige eigenschappen.

schoolfoto een onwenselijk precedent geschapen (Opinie, 13 juli). Het zou op deze manier voor de school onveilig zijn om eigen handelen te evalueren en daar­van te leren. Dat is een kromme redenering.

2) Ik heb de bijdrage van dhr. Keesen niet gelezen. Ik weet dus niet of hij ver­wijst naar de luchtvaartbranche en de medische wereld. Ik meen dat daar wel wordt beweerd dat rechtszaken bij onopzettelijke ongelukken een leereffect in de weg kunnen staan.

Want de rechter heeft slechts een kleine

3) Wat is groot en wat is klein? Ik persoonlijk zou niet blij zijn met een ver­oordeling. Bedoelt u misschien dat de Stichting niet al te zwaar moet tillen aan de uitspraak? Ik denk eigenlijk van niet.

juridische vertaling gegeven van de consequenties van een morele

4) Moreel = Hoe het hoort, ethisch. Ethisch = Het gebied van de praktische filosofie dat handelt over wat goed en kwaad is.

blunder

5) Blunder = Een erg grote fout.

(door gemakzucht

6) In het – niet geaccepteerde – verweer van de school komen de nodige her­stelinspanningen voorbij. Zou dat allemaal klinkklaar gelogen zijn?
Ik werkte op vele basisscholen en werkelijk nergens heb ik collega’s voor wat dan ook op gemakzucht kunnen betrappen. Eigenlijk maakt u zich hier schuldig aan een totaal ongefundeerde en zeer onfatsoenlijke belediging.

miskennen

7) In het verslag van de rechtbank staan woorden als ‘erkennen’ en ‘excu­ses’.

en uitsluiten

8) Weer het verslag: ‘rekening houden met’.

van scholieren).

27) … scholieren …? Meervoud? Slechts één ouderpaar spande deze rechts­zaak aan. En niet scholieren (kleuters) maar de ouders voelden zich miskend.

Dit moreel niet-correct handelen wordt niet alleen gevoeld door de twee leer­lin­gen en hun moeder, maar ook ver daarbuiten.

9) Dit is een persoonlijke aanname die misschien waar is. Het omgekeerde (Heel velen buiten de islamitische incrowd dachten: ‘Dit is een vreemde uit­spraak en de klagers zijn niet goed snik.’ (nog afgezien van de religieuze com­ponent)) valt ook veel te horen.

En daar kan de school ook van leren, door de blunder nederig

10) Nederig = Onderdanig, kruiperig. Persoonlijk ben ik bang dat dat nogal on­oprecht, huichelachtig zou zijn.
En wie denkt u dat u bent dat u de beklaagde partij kunt gezeggen om zich nederig te gaan gedragen? Op z’n Joods: dit is een gotspe (= een verregaande onbeschaamdheid).

toe te geven en het oordeel van de rechter te respecteren.

11) Uit werkelijk helemaal niks begrijp ik dat de school de uitspraak van de kantonrechter niet respecteert. Bijvoorbeeld zoals dhr. Wilders blaatte dat … Maar het is het goede democratische recht van de school om eventueel in beroep te gaan tegen de uitspraak, toch?

Een belangrijke taak van de school is burgerschapsvorming.

12) Op zich een juiste constatering maar vaak komt het er niet van in de hec­tiek van toetsen en meten-is-weten. Maar waarom dit hier in uw verhaal? Opdat iedereen in Nederland leert dat de wet gaat boven religieuze regels en gewoon­ten, bijvoor­beeld?

Scholieren leren dat in een democratische samenleving geschillen indien no­dig 

13) Inderdaad ‘indien nodig’ dus als het echt niet anders kan omdat …

voorgelegd kunnen worden aan een onafhankelijke rechter. De school moet de moeder en haar kinderen juist prijzen

14) Prijzen …? Prijzen vanwege wat, vanwege welke prestatie? U ziet, misschien terecht, iets van ’emancipatie’. Maar je kunt ook ‘grote irritatie’ vermoeden en misschien het ‘afschaffen van de feestelijke schoolfoto’: “Laat de ouders dat on­derling maar regelen als ze dat zo graag willen.” Ik vraag me af of dit mogelijke resultaat loftuitingen verdient.

voor de moed deze stap te zetten.
De school moet

28) Voor de tweede keer ‘moet’ en niet ‘mag’ of ‘kan’. U, als niet persoonlijk betrokken individu, vertelt de school wat te denken. Is dat niet een tikkie bevoogdend, hooghartig en arrogant? Maar misschien is het niet zo bedoeld.

ook blij zijn dat niet veel meer ouders

15) Welke conclusie zou je kunnen verbinden aan het feit dat alleen deze ou­ders zich benadeeld voelden? Dat andere ouders niet durfden, het geen pro­bleem vonden, …? Ik weet het echt niet omdat ik ze niet ken. U misschien wel maar laat dat dan weten.
Nog een meer-weten-vraagje: hoeveel, in procenten, van de gezinnen in deze klas zijn moslim, hindoe, protestant, katholiek, boeddhist, joods, mormoon, …? Ik vind zomaar zestig religieuze feestdagen die elkaar deels zullen overlappen of in een weekend vallen. En dan zijn er nog Nederlandse, Turkse, Marokkaanse en … nationale feesten.

beklag deden. Zij hebben de voor hen belangrijke feestdag geheel ontre­geld 

16) Ik ben niet religieus, misschien een beetje een humanist. Zodoende kan ik niet meevoelen met deze kwalificatie. Hij klinkt zwaar aangezet. Over de ont­regeling van het schoolleven door de gemaakte stampij zullen we het maar niet hebben.

en doorbroken

17) Doorbreken betekent toch iets als: start – onderbreking – vervolg.

door hun kinderen, naar school te brengen voor iets dat gemakkelijk

18) Aan u om hier uit te leggen wat de makkelijke oplossing had kunnen zijn. Misschien weet u meer van wat er toen speelde en conflicteerde dan ik.

anders gepland had kunnen worden. Dat laatste heeft veel van

19) Het kan en zal zijn dat deze schoolfotokwestie dergelijke associaties bij u oproept. Andere gedachten zijn mogelijk.

een werknemer die van zijn werkgever vrij krijgt om iets bijzonders te vieren en tegelijk hem of haar vraagt om toch even langs te komen voor die ene ‘onvermij­delijke’ vergadering, voor die ene ‘bijzondere’ receptie, of om even die container leeg te maken.

29) Jeetje, kom nou toch. Voor het leegmaken van een container heeft dat be­drijf toch vast wel een atheïst-vrijwilliger? Ik mag hopen dat dit in deze schrij­nende fotokwestie een verkeerd fantasievoorbeeldje is. Als werkelijk waar, dan zou dat een schande, een echte blunder zijn.

Dat kán en het komt ook voor, maar fijn en menselijk

20) Bij ‘onmenselijk’ denk ik toch echt aan andere dingen dat het onderhavige geval. Twee voorbeelden van onmenselijkheid: de slavenarbeid in Pakistaanse textielfabrieken en het tragische gedoe in Syrië. Het betreft hier overigens een God-gericht zorgje. Een Goddelijke grootheid die waarschijnlijk niet zal wanke­len bij dit mini-menselijke-muizenissengedoe over dit atheïstische schoolfoto-gezeur. Als die grootheid denkt, dan denkt hij/zij vast: “Wat een onbenullig­heid.”

is het allerminst.
Elke jaar is het voor ons

21) Het valt mij op dat u uw brief instuurt onder de vlag van de VU, de vlag van een wetenschapper. Vanaf hier kruipt u ineens in de huid van een medegelo­vi­ge. Is dat wetenschappelijk gezien correct?

spannend wanneer het Suikerfeest en Offerfeest valt. Het veiligste is het als die in het weekeind of op een andere erkende feestdag vallen. Datn is het dubbel feest want geen gedoe met school (en werk) en dus minder stress. Als die feest­dagen op een reguliere werkdag vallen, vragen we voor onze schoolgaande kinde­ren vrij. Maar wij houden een slag om de arm en zeggen tegen de kinderen: ‘aAls er iets onvermijdelijks

22) Waar precies ligt de grens tussen het werelds onvermijdelijke en onont­koombare religieuze aangelegenheden? Moeilijk hoor. Wat nou als een monde­ling eindexamen samenvalt met Lei lat-Ul-Barat? In Nederland is er ook voor Nederlandse Nederlanders veel onvermijdelijk waar niet iedereen het mee eens is: belasting betalen voor de JSF, alle verkeersregels, …

is (zoals een proefwerkweek), dan gaan jullie wel even naar school’. Dat com­pen­seren we dan met een extra cadeau.

23) Dit vind ik wel verbazingwekkend. Waartoe dat extra cadeau? Om het reli­gieuze verzuim af te kopen? Om het zo verdrietige kind te troosten? Gaarne enige uitleg.

Zo zijn ze voorbereid op het doorbreken van het feest met de negatieve psy­chologische gevolgen daarvan.

26) Waaraan moet ik hierbij denken? Iets als een trauma, nachtmerries? Ik onderga dagelijks existentiële inbreuken (laat ik ook eens grote woorden ge­bruiken) op mijn persoonlijke levenssfeer (mijn religie): Trump, commercials, verkeersherrie, … Maar ik houd mij staande ;-).
Opnieuw een privé-voor­beeld: vader verliet gezin en kerst­maal om ergens een grote cv-installatie aan de praat te krijgen. Ik kan me niet herinneren dat hij noch ik of het gezin daar erg onder geleden heb. Het was gewoon wel jammer en we hebben een kliekje voor hem bewaard en niks extra cadeaus. Maar mis­schien gaat de vergelij­king niet geheel op omdat er bij ons geen reli-trillingen werden verstoord.

Dát is onze verantwoordelijkheid. Aan onze kinderen kunnen we niet uitleg­gen

24) De uitleg in dezen lijkt me echt heel eenvoudig, namelijk: in de van oor­sprong christelijke en tegenwoordig vooral kapitalistisch-atheïstische Nederlandse maatschappij worden islamitische gewoonten niet begrepen, niet gewaar­deerd en soms simpelweg – ondanks goede medemenselijke bedoelingen – over het hoofd gezien. En dat zij, de mams en paps een in het Arabisch ges­pro­ken gebedsdienst in de moskee voor deze kleuters belangrijker vonden dan een klassenfoto … Dat kan, dat mag. Maar ga dan niet achteraf je eigen frustra­tie projecteren op je kinderen en die vervolgens afreageren op de school.

dat het plannen van een schoolfoto op een Suikerfeest

25) Ik denk dat dit een verschrijving is. Het ging toch om het Offerfeest? Of zijn dit twee verschillende namen voor hetzelfde feest?

onvermijdelijk is.


Wat is dit een drabberig, droeverig verhaal van een man van stand, vind ik dus. Mijnheer Mohammed Ajouaou gebruikt mijns inziens verkeerde woorden, gebruikt grote woorden verkeerd en kronkelt met aannames, redenaties en conclusies. Mis­schien wilde hij opvallen met een te snelle slip of the pen in de meningenfa­briek? Kan zijn. En Trouw drukt het af als ‘opinie’ in plaats van hem tegen zichzelf in be­scherming te nemen.
Zal ik ooit iets begrijpen van de islam, van moslims? Zoals Asterix en Obelix het zeggen: ‘Rare jongens, die Romeinen Islamieten.’
En vrij naar ene M. Ajouaou: hij kan ook “nederig toegeven” dat hij met zijn brief in Trouw een “blunder” heeft begaan. Of hij revancheert zich te zijner tijd met een slim opinie­stuk over de uit­spraak in hoger beroep als die er komt. Ik ben benieuwd wie hij dan zijn wijze moslim­lesje zal lezen.

Nog drie PS-jes:

  • Het ging toch om een Montessorischool, een school waar bijzondere pedagogi­sche en didactische principes worden toegepast? Hoe Montessori stond tegeno­ver reli-opvoeding of -kinderindoctrinatie is me onbekend. Ze zal vast katholiek geweest zijn. Ik vraag me af in hoeverre deze reli­gi­eus-principiële klaagouders de school ook bewust hebben gekozen. Of was het de toevallig leuke school in de straat?
  • Zou het kunnen zijn dat de islamitische ouders op deze school het Nederlands niet machtig waren waardoor ze schoolpublicaties gewoon niet konden begrij­pen? Maar bij ouders met kleuters denk je toch aan derde of minstens tweede generatie inte­greerders.
  • De mening van Brahim Bourzik in de Moslimkrant: […] De islam kent twee officiële feestdagen te weten Idl Fitr (het Suikerfeest) en Id-Al Adha (het Offerfeest). Beiden feestdagen duren drie dagen. Waar komen de drie dagen vandaan?
    Die zijn bedoeld voor gelovigen die niet aan hun godsdienstige plicht kunnen voldoen op de eerste dag, bijvoorbeeld als iemand ziek of zich niet goed voelt op de eerste dag van het feest. De zieke heeft alsnog twee dagen om de familie te bezoeken. Bijvoorbeeld – en in Nederland gebeurt dit vaak als iemand niet op de dag van het Offerfeest kan offeren. De optie is dan op de tweede of derde dag te offeren.
    De ouders in kwestie kunnen zich met geen enkel religieuze regel hun stap naar de rechter onderbouwen.
    […]
    Nu begeeft de kantonrechter zich met zijn uitspraak op zeer glad ijs. Hij kan op basis van het religieargument die de ouders voeren geen zuivere uitspraak doen. Daar ontbreekt het de rechter aan kennis van de islamitische wetgeving en islamitische rechtspraak.
    Met zijn vonnis kan de rechter onbedoeld precedenten scheppen voor andere rechters en valse verwachtingen bij ouders kweken. Maar nog gevaarlijker is dat de rechters straks hun uitspraken gaan baseren op gevoelens van ouders en niet op basis van de wet. Daar is de wet niet voor bedoeld. De uitspraak van de rechter moet gebaseerd zijn op harde feiten.
    Het zou goed zijn als de school in kwestie in hoger beroep gaat tegen de uit­spraak van de kantonrechter, desnoods zich wenden tot de Hoge Raad. Dat is de school moreel, maatschappelijk en religieus verplicht aan alle inwoners van Nederland, inclusief Nederlandse moslims en met name hun kinderen.

Plaats een reactie