?

De kwestie ‘Balkende-Irak’

Ik luisterde zaterdag 14 februari 2009 naar het Trosprogramma ‘Kamerbreed’ waarin Weisglas (VVD en voormalig Kamervoorzitter) en de Eerste-Kamerleden Schouw (D66) en Hillen (CDA) te gast waren. Het onderwerp was, hoe kan het ook anders, de kwestie ‘Balkende-Irak’.
Als ik dhr. Hillen goed begreep, valt Balkende weinig te verwijten; is er niks geks aan de hand en zijn het de journalisten en politici die amok maken.

Ik moest Hillen in twee zaken gelijk geven:

  • Sommige journalisten en politici blazen sommige ‘onthullingen’ nogal op.
    Zelfs ik, als argwanend burger, kan me voorstellen dat ambtenaren van tevoren nadenken over evt. gevolgen van mogelijk militaire steun. Dat dat gebeurd zou zijn, is voor mij geen verrassing. Juist een ontkenning zou me verbazen.
  • Alles wat Balkende in dezen tot nu toe heeft gepresteerd, is ‘politiek gedekt’ en dus op een bepaalde manier ‘politiek correct’. B. beweerde zelfs dat niet híj maar de Tweede Kamer een parlementair onderzoek niet nodig achtte.

Tegen de laatste bewering kan ik alleen maar inbrengen dat ik het een onbe­­schaamde verdraaiing vind van ‘oorzaak en gevolg’. In politieke zin heeft B. (en Hillen) misschien gelijk maar moreel, ethisch en voor een ‘gewoon mens’ hele­maal niet.
Nog een citaat: “Tijdens de formatie hebben we afgesproken dat een onderzoek niet nodig is.” Dit klinkt als de ouder die tegen het kind zegt: “We spreken nu af dat je nooit meer jokt.” Jaja … afspraak. Opnieuw een merkwaardige weergave van de gang van zaken.

Het is niet de eerste keer dat ik me ongemakkelijk voel bij uitspraken van onze minister president. Zo zei hij ooit (vrij weergegeven): “Er is geen enkele reden om te twijfelen aan de motieven van onze bondgenoten. Behalve dat, beschikken wij over eigen informatie dat Sadam ABC-wapens bezit.” Half Nederland twijfelde wèl aan de bondgenoten en die ‘eigen informatie’ moet tot op de dag van van­daag nog openbaar gemaakt worden.
Toen bleek dat de massavernietigingswapens er niet waren, hadden die ineens helemaal geen enkele rol gespeeld in de besluitvorming. Wij, sukkelige burgers, hadden B. gewoon nooit begrepen. Het ‘niet goed meewerken aan uitvoering van VN-resoluties’ was altijd de rechtsgrond geweest.
Dit staaltje geestelijke gymnastiek doet mij denken aan 1984 van Orwell: een redenaar krijgt, al sprekend, een briefje toegestopt. Oceanië is niet en was nooit in oorlog met Eurazië maar met Oost-Azië. Zonder ook maar één hapering bralt de spreker verder, alleen met een andere vijand. In de vijf daarop volgende dagen wordt de geschiedenis herschreven want van deze draai mag geen enkel spoor achterblijven. Daar kan B. nog een puntje aan zuigen: de kleine B. in de voetsporen van Big Brother.

En dan nu het onderzoek door dhr. Davids. Als het al goed bedoeld is, vertroebelt B. hiermee opnieuw de zaak. In de discussie van Hillen met medegenodigden Weisglas en Schouw bleek dat ‘de list’ niet werkt. Mijns inziens is dat niet de schuld van kwaadwillende journalisten, gefrustreerde politici of van een verbijs­ter­de leek zoals ik ben. B. rijdt gewoon al zes jaar lang een scheve schaats.
Ik voorspel dat:

  • het langer dan negen maanden gaat duren voordat het rapport er ligt;
  • er tot dat moment nog vaak over Irak geruzied gaat worden;
  • de discussie over het rapport tot nieuwe verwarring zal leiden;
  • heer B. t.z.t. wederom onder parlementair onderzoek uit zal proberen te komen,

zodat de hele kwestie bij de volgende verkiezingen en kabinetsformatie weer opspeelt. En dat Hillen dan vindt dat het maar eens afgelopen moet zijn met het gezeur want er zijn belangrijker dingen aan de orde. Het is maar waar je zwaar­der aan tilt: de economische crisis of een glibberige premier. Ik vind beide nogal vervelend.

Overigens ben ik van mening dat, behalve de besluitvorming tot politieke steun etc., het ‘traineren van een onderzoek’ onderwerp moet zijn van het onderzoek van de commissie en dus van de daaropvolgende parlementaire enquête. En vanzelfsprekend zal ook de werkwijze van de commissie Davids onderzocht moeten worden door de enquêteurs. Welk een horreur! De puinhoop wordt groter en groter. Puinhoop … geïnspireerd door het taalgebruik van Hem­Zelf en van Fortuyn wiens plek B. in 1992 in kon pikken: na de ‘puinhopen van paars’ zitten we nu met de ‘puibak vàde Balkende’. Ja, mijn ergernis is niet gering.

Uit een oud interview met Balkende zijn me een paar uitlatingen bijgebleven:
– hij twijfelt niet; 
– hij vaart op zijn eigen innerlijk kompas en
– hij hoeft nooit ergens spijt van te hebben omdat hij de zaken goed aanpakt.
Ik denk: “Je moet het maar van jezelf durven zeggen.” En: “Misschien verklaart dit deels zijn hooghartige en pedante gedrag.”
Naar mijn smaak veroorzaakt deze man van ‘normen en waarden’ en ‘je verantwoordelijkheid nemen’ veel politieke narigheid. Ik merk weinig van die normen enz.; eerder dat hij er een loopje mee neemt. B. doet het dan politiek perfect; wat mij betreft komt ‘list en bedrog’ beter in de buurt. 
Nog zo’n herinnering die dit illustreert: het rommelt in Balkende I; er komt een briefkaart met de mededeling “Alles kits in het Catshuis” en korte tijd later verzucht B. voor de microfoon: “Het was mij niet gegeven om dit kabinet te redden.”
B. komt keer op keer weg met zijn streken en heeft daardoor het ‘politieke gelijk’ aan zijn zijde, zoals Hillen stelt. Ik zou zijn handelwijze echter niet voor mijn rekening willen nemen.
Hoe groot is de schade; hoe groot zal de schade worden die B. aan de ‘gloofwigheid và de Nelense plitiek en plitici’ gaat toebrengen?

Ik geef mijn mening graag voor een betere. Het woord is aan dhr. Hillen …

Plaats een reactie