?

Reclame

Werkelijk waar: voor het eerst sinds lange tijd heb ik een film uitgekeken op een commer­ciële zender.
Als ik daar ooit een mogelijk goede film spotte, dan hield ik het niet langer vol dan tot blokje bagger twee of drie. Daarna ging ik maar iets beters doen in het leven.

Hier ging het om Scorceses ‘Shutter Island’ die werd uitgezonden op RTL4. Naar mijn mening was het een matig slechte film. Pas na het alleralleraller­laatste reclameblokje werd hij – ineens – interessant. Tot dan zijn de perso­na­ges van karton en moet het komen van mislukt spokerige beelden. Het eind van het verhaal is open. Is ‘hij’ de rechercheur die wel of niet knakt of is ‘hij’ de gek die terugvalt?
Redenen om te blijven kijken naar deze knulligheid … Ik wist dat een gewaar­deerd en gerespecteerd medemens elders in Nederland ook zat te kijken. Dat schept een band. Kan je later nog eens van mening verschillen ;-). En eens in je leven moet je toch een Scorcese-film gezien hebben.

Maar mijn God: die reclameblokken. SCHOKKEND ONVOORSTELBAAR ERG.
Ik vind dat men zich op internet van scheldwoorden moet onthouden; ik vermijd liever krachttermen. Maar toch … die reclames zijn
SMERIG – GEESTELIJK GIF – LEUGEN EN BEDROG – ZIEK – FRAUDE – DOMME HERRIE
Je kijkt een kwartiertje film en dan volgt weer tien minuten van die troep. In de eerste break zette ik koffie, in de tweede ging ik even plassen, het derde was een zap-moment, bij vier-vijf-zes bleef er alleen de ergernis.

Hoe komt dat, hoe kan dit gebeuren, die reclame? Is het Onze Lieve Heer, Onze God die mij dit aandoet? Zoals de wereld steunt en kreunt onder onzer Gods na­tuurrampen en ziekten?
En reclame? Nee: het zijn vieze oude mannetjes en hitsige snelle meiden die dit bedenken en maken om kinderen en volwassenen te verneuken. Ik zal Onze Lieve Heer maar laten voor wat hij/zij is. Blijven dus die verantwoordelijke smeerlappen.

Het is toch zo duidelijk en helder!
Tot zo 1850 waren niet-witte mensen als beesten die je mocht ver- en mishan­de­len. Tot 1993 mocht asbest. We deden de doodstraf tot 1860 met een oprisping na de Tweede Wereldoorlog. Pas in 1992 gaf de zelfs de paus toe dat de zon niet om de aarde draaide. Tot 1995 zat er lood in benzine. Kinderarbeid mocht tot 1874. Kali in de Rijn, de plofkip, het kistkalf, angorakonijnen, ganzenleverpaté­ganzen … En er komt nog een tijd dat Opstelten en Teven verklaren dat ze altijd al voor de legalisatie van wiet zijn geweest.
Allemaal dingen, dogma’s, ge- en verboden, handelwijzen die men aanvankelijk normaal vond, die men accepteerde en waar in geloofd werd. Iemand die eraan durfde te twijfelen, iemand die vraagtekens plaatste, werd voor gek, wereld­vreemd, lastig en / of onnozel versleten.
Maar op een moment komt de goegemeente eindelijk tot bezinning. Dan zijn er nog vele hobbels te nemen: ‘het’ kan niet anders; als wij ‘het’ niet meer doen dan doen anderen het wel. Maar tenslotte blijkt het dus wèl anders te kunnen. Na verloop van tijd wordt er zelfs met verbazing op teruggekeken: “Dat we ooit zo dom, debiel en barbaars waren.” Roken … Tot voor kort normaal in de kroeg, het restaurant en zelfs op school en in de klas.

Dus …
Laat mij hier de dwaas zijn die – vrij naar Mandela – orakelt: “I have a dream. I dream van een wereld zonder die zieke reclame.” Ach nee … dat was natuurlijk M.L. King. Maar ze liepen alletwee ook met hun hoofd in de wolken.
Dus …
HEREN en DAMES advertentiemakers: stop ermee, stop met die reclame.
RTL0123456789: bedenk een ander verdienmodel.
PUBLIEKEN: gaarne alle reclames van de hele dag oppotten en uitzenden na midder­nacht. Tv maar radio ook natuurlijk s.v.p.! Tevens een mooi moment om de jingles (ook van die wee-makers) af te schaffen.
MAATSCHAPPELIJK VERANTWOORD ONDERNEMENDE ONDERNEMINGEN (bv. onze banken en verzekeraars): gaat a.u.b. toch het reclamegeld aan betere doelen besteden.
POLITIEK: kom met een totaalverbod. Een leuke uitdaging voor de VVD-vrije-markt-denkers na het drama van de hypotheekrenteaftrek.
MILIEUORGANISATIES: start de grootste gezamenlijke inspanning ooit. De gees­telijke volksgezondheid moet u toch een lief ding waard zijn.

PS: Er zijn ook leuke reclames. Verder zijn alle reclames werkelijk supersonisch mooi in elkaar gezet, allemaal state of art. En ik verwacht het zal nog wel even duren voordat we van schone televi­sie kunnen genieten.
En nog even: ik weet het niet zeker maar het zou kunnen zijn dat ik een kleine bedrage heb geleverd aan het om-zeep-helpen van de zieke radioreclame van Nationale Nederlanden door rijkaard Jan Douwe Kroeske. Dat je bij NN gezellig kunt sparen à 1,9% (variabel!!!) voor ‘een bootje bij Vinkeveen of een reisje naar New York met z’n vieren’. Tot mijn uiterste verbijstering werd ik gebeld door een NN-dame die meldde dat ze zich wel voor kon stellen dat een klant zich beneu­zeld voelde. KLASSE!
In het eerdere blogje RotReclame (24-05-2010) spoog ik al eens spuug op enkele individuele reclame-uitingen. En dat was nog maar een fractie van mijn email-agressie.

Plaats een reactie