?

Donner en Rutte

Voor degenen die hier snel klaar mee willen zijn, is er het Naschrift. De slotali­nea daarvan biedt een allerlaatste hoop. Maar door het tussenliggende over te slaan, missen ze wel het nodige jolijt.

Land: Nederland
Plaats: Den Haag
Locatie: De gang van Het Torentje (kantoor van MP)
Datum: 2011-10-10
Betrokkene 1: Piet Hein Donner
Functie 1: Minister van Binnenlandse Zaken en nog iets
Betrokkene 2: Mark Rutte
Functie 2: Minister President
Details: Opgenomen op beveiligingscamera 349A
Paraaf: weggelakt
Donner: Zeg Mark, kom eens even. Ik wil wat met je doornemen voor de aan­staande ministerraad.
Rutte: Dat gaat zeker over uw benoeming tot vicevoorzitter van De Raad van State. Daarvan heb ik toch al gezegd …
D: Kom knul, niet tegenstribbelen. Ik heb toch hopelijk niet voor niks dit ka­bi­net voor je in elkaar gedraaid? Voor wat, hoort wat, zoals mijn goede vader altijd zei.
Kijk vent, ik zie het schip der staat op de economische klippen lopen en daar wil ik niet bij zijn. Ik houd van egards, ik smul van aanzien. Hoe kan ik me daarvan beter verzekerd weten dan als voorzitter van De Raad, vice dan. Boze Bea zit er hooguit nog een jaar of twee en dan komt Willempje die ik van tafel blaas. Een werkelijk uitstekend vooruitzicht. Ik laat bij Koninklijk Besluit de maximum leeftijd verhogen tot 85 en dan jaarlijks met nog een paar maanden. Iedereen moet graag langer willen werken, vind ik, en zo geef ik het goede voorbeeld. Met dat zware beroep laat ik t.z.t. de dienstfiets inruilen voor een idem rollator. Mark, je moet de mogelijkheden zien.
R: Maar Piet H…
D: Stil jongen, ik ben nog niet geheel uitgesproken. Kijk: het enige punt in dezen is mijn verantwoordelijkheid; altijd die enorme, meervoudige verant­woor­delijkheid die op mijn schouders rust. In dìt geval wens ik niet èn verant­woor­delijk te zijn voor het doen uitgaan van de convocatie èn het schrijven van een sollicitatie en óók nog eens voor mijn designatie. Dat is me gewoon teveel. Dus in de ministerraad geef je de eerste en derde klus aan Ivo. Dat vind hij leuk, heb ik hem al gezegd. Uh … kan ik je zeggen.
R: … designatie … U bedoelt?
Tot zover een WikiLeaks-transcript uit 2043 dat uiteindelijk zal leiden tot Don­ners afscheid van de Raad (met gouden handdruk).
Donner komt kort daarna te overlijden tijdens zijn verkiezingscampagne voor het door hem geëntameerde ‘gekozen Koningschap’.

Rutte. Het Interview met de MP van vrijdag 14 oktober 2011 is verbijsterend, gewoon tenenkrommend.
Rutte moet toch weten dat vriend en zelfs vijand hem juist waardeerde voor zijn helderheid, de open- en eerlijkheid. En zie hier: de tijden van Balkende zijn helemaal terug. In één tv-optreden vergooit hij een zorgvuldig opgebouwd imago.
Ferry Mingele interviewt hem op indringende wijze over het plotselinge KB waar­in de solli­ci­tatieprocedure uit handen van Donner wordt genomen.
Vrij weergegeven: “Is dat besluit misschien genomen opdat Donner zich kan­di­daat kan stellen voor vicevoorzitter van de Raad van State om vervolgens be­noemd te worden?” “Er zijn helemaal geen kandidaten omdat de procedure nog niet is gestart. Ik ben verantwoor­delijk voor een zorgvuldige procedure. Die zorgvuldige procedure moet nog starten en daarom zijn er ook geen kandidaten.” “Maar dat KB is er toch specifiek voor Donner?” “In een zorgvuldige procedure waar ik verantwoor­delijk voor ben, moet iedereen gelijke kansen kunnen heb­ben.” Enzovoorts.
Ik word gallisch van journalisten die zeggen: “Oh, de jour­nalistiek heeft het zeker gedaan.” Mingele doet het NIET op het voorzetje van Rutte: “… dat ervaren jour­nalisten zoals u en anderen erover gaan speculeren …” Hier had het van mij juist WEL gemogen.
Zeven minuten lang draait Rutte om de hete brei, wringt zich in bochten en ver­valt in niets­zeggende herhalingen. Hij bevestigt hiermee het, misschien toch correcte, beeld van arrogante be­stuur­ders die lak hebben aan eerlijkheid en die ‘het klootjesvolk’ minachten. Want ik had heel sterk het gevoel dat Rutte een poging deed om mij voor de gek te houden.
Ook in het tweede onderwerp van het interview valt Rutte me tegen. Heel even kort: ‘Nederland moet tegen Europa verdedigd worden als gevolg van wan­ge­drag van de Grieken´ en ‘de samenwerking met de PVV verloopt uitstekend’. In plaats van: ‘de PVV is een nagel aan mijn doodskist’ en ‘om Europa (met Neder­land daarin) economisch te redden, moeten we …’.
Rutte kwam dit keer met een flutverhaal en van mij mag hij daarop worden afgerekend.

En dan Donner. Ik hoor hem tegen een lastige journalist zeggen: “… baarlijke nonsens … nooit eerlijk aangegeven dat u dat dus toen al uit uw duim gezogen had dus heeft u het deze keer waarschijnlijk ook uit uw duim gezogen … u geeft dus nu toe dat u kletst uit uw nekhaar.” Die zit!
Over eerlijkheid gesproken: ‘… baarlijke nonsens …’ Als dát eens waar was! Maar dan zou Donner in één keer alle geruchten uit de wereld kunnen helpen met een: “Ik word niet de volgende vicevoorzitter.” of zoiets. Ik herinner me uit de top­da­gen van Balkende zijn al-dan-niet-of-toch-nietniet kandidatuur voor het Europees voorzitterschap. ‘Uit je nekhaar kletsen’ klinkt licht Wilderiaans, een heer van stand als Donner onwaardig. Toegegeven: de vraag was slechte-journalisten-eigen vals geformuleerd: “Wij weten dat de regering u …”. Maar ook dat kán waar zijn dus niet oneerlijk of uit de duim gezogen.
Misschien zit ik er helemaal naast maar ik vind dat noodwetje (de rechter bepaalt: een Europese identiteitskaart moet gratis; Donner verzint binnen een week een list, een wet: toch betalen) niet fraai. Aan zo’n manier van doen zit mijns inziens een luchtje.
Volgens kenners is de Nederlandse WOB een van de slechtste in de westerse wereld. Traag, beperkt en met veel ontsnappingsmogelijkheden die door be­stuur­ders allemaal uitgenut worden. Uit láten nutten door hun ambtenaren wat hen akelig veel tijd kost. De oplossing van Donner is niet ‘een effectiever WOB’ maar ‘dat jullie journaille maar minder (kunnen) WOBben’.
Een door de Kamer aangenomen motie om de inkomensgrens voor sociale huurwoningen aan te kaarten in Brussel, werd door Donner naast zich neer­ge­legd.
Het riekt alles bij elkaar lichtelijk naar misprijzend neerkijken op pers, rechter­lijke macht en volksver­tegen­woordiging en dat voor een minister van Binnen­landse Zaken. Zo’n type moet toch niet de baas worden van ‘s lands hoogste adviesorgaan, toch? Maar weg uit de regering is niet verkeerd.
Donner … De meningen zullen verschillen. Ik denk: “Wat een vervelend figuur.”

Naschrift
Het zal Donner van zijn nekhaartjes tot de kleineteennagels verbaasd hebben 😉 maar op 16 december 2011 werd hij dan toch door zijn vrienden als enige kan­di­daat voorgedragen voor het voorzitterschap van de Raad van State. Hij was het alweer bijna vergeten dat hij ooit op een geeltje aan Opstelten iets had geschre­ven, zo van: “Ach, als jullie niemand anders weten, dan wil ik het wel doen.”
Bekwame en beschaafde mensen als Hirsch Ballin en Rinnooy Kan werden lichter bevonden.
Rutte zegt desgevraagd dat hij eerder niet wist dat Donner belangstelling had. Hoe wereld­vreemd kun je zijn als minister-president?
Volgens Opstelten is het een eerlijke en transparante procedure geweest.
Wilders zwijgt in alle talen zoals te verwachten van een berekenend gedoger van de oude achterkamertjespolitiek.
Het kwaad is geschied, onherroepelijk: Donner heeft zijn veilige droombaantje binnen.

Mijn laatste hoop is gevestigd op de leden der Raad van State zelf. Die zouden en bloc op kunnen stappen onder het motto: “Na dit partijpolitieke gesjoemel, met zo’n staatsrech­telijk gedrocht en met deze geparachuteerde clown aan het hoofd kan ik echt niet verder.” Of makkelijker: Beatrix laat haar voorzittersfunctie (de enige echte voorzitter), om leeftijdsredenen of wat dan ook, permanent en actief (iedere vergadering aanwezig) waarnemen door Ballin of Kan.

Plaats een reactie