?

De Schippersmeen

Eerder wijdde ik een serie blogjes aan de mensen, huizen en winkels in en bij de Simon Stevinstraat. Er kwam heel wat jeugdsentiment voorbij, sentiment gedeeld met buurt­genoten.
Mijn moeder schreef ooit prachtige, uitgebreide verhalen over de huizen waar zij woonde. Die geven een fraai tijdsbeeld. Misschien dat ik ze ooit nog eens uitwerk.
Zo mooi als zij het deed, kan ik het niet maar ik woonde op meer plekken dan alleen de Simon Stevinstraat en die moeten toch ook vereeuwigd worden.

Een overzicht van alle huizen staat in het blogje over de Sarphatistraat.

AdressenSchipHet is nog wat vroeg om een necrologie te schrijven met betrekking tot de Schip­­pers­meen. We wonen er vanaf 2006 en hopen er nog even te blijven.

Niet helemaal ineens zei Corrie: “Ik wil nog wel eens ergens anders wonen.” Verhuizen … mij niet gezien maar er was geen ontkomen aan. Gelukkig mocht ik mee ;-). We zijn gaan kijken in Zwolle en Hattem maar dat werd het niet.
Op aanraden van een vriendin richtte ze haar blikken op Harderwijk. Bij de derde verken­ning ging ik mee. Eigenlijk waren we niet tevre­den: vooral te duur maar ook een niet-leuk huis of een niet-leuke ligging. Bij de wande­ling door Stadsweiden stuitte ik bij toeval op de Schip­pers­meen 107. De woning stond nergens op een site maar dìt was hem, mis­schien.
En het werd hem, bijna, niet, en toch wel. Op de dag van ‘het transport’ – we hadden de jassen en spullen al klaar om naar de notaris te gaan – belde de makelaar-verkoper met de mededeling dat het niet door kon gaan. Tamelijk uit het lood geslagen, maakte ik een lijstje wat ons te doen stond. We hadden de Leenhofweg namelijk net op tijd kunnen verkopen. Het aanvalsplan was: woens­dag kopen, donderdag wat hoognodige voorbereidende handelingen en vrijdag verkopen en verhuizen. Dit was bizar! Ik voorzag opslag van alle huisraad, een vakantie­huisje en … opnieuw op zoek naar een woning.
‘s Avonds belde de notaris: of we misschien nog belangstelling hadden om de deal morgen, op donderdag, te doen. Pfff.

Door de gang van zaken moesten we (Corrie) alles opknappen terwijl we er al woonden. En dat was veel omdat smaken verschillen (verfjes bruin, oranje, zelfs paars en lila) en omdat er overduidelijk lang niks was gedaan. Voor het eerst in ons samenzijn ‘deden’ we een nieuwe keuken op basis van een bescheiden le­ning. Ook het schilderen van de buitenboel, de afdichting van het trapgat, de schuine kasten op zolder en nieuw dubbel glas achter lieten we aan de vakman.
Later maakten de handige buur met deskundige vriend een schuin dakje boven de alkoof in de slaap­kamer. Diezelfde buur maar een andere kennis zetten een houten en kaarsrechte schutting. Heel mooi maar wel een beetje jammer dat het laatste glimpje van het Wolderwijd weg was. Het dakje van de schuur hebben we zelf en met hulp van Hanna en Michal ‘ontgrind’.
Onder de bezielende leiding van Corrie werd de tuin op de schop genomen. Het vijvertje en de heuvel verdwenen (ach wat jammer van de goudvissen ☺). We kochten een extra strookje grond achter de naastliggende garages en er kwam een tuinhuisje. Op de blinde muur van de aangrenzende garageboxen maakte Corrie een fraaie wandschildering.
Kleinere kluskunsten: een lampje boven de wastafel in de badkamer, een idem in het kastje boven de wasbak in de keuken. In 2016 hebben we het hang- en sluit­werk hier en daar verbeterd.

Bijna heb ik me een Fort Knox-beveiligingsinstallatie aan laten smeren. Feite­lijk had ik het contract al getekend maar dankzij Corrie is de boel afgebla­zen.

Wat ons nog niet is gelukt: de oorzaak van de stank in de douche en soms ook boven vinden en wegkrijgen.

HuisHarderwijkSchippersmeenBouwBeganeGrond02 HuisHarderwijkSchippersmeenBouwEerste02
HuisHarderwijkSchippersmeenBouwTweede02 HuisHarderwijkSchippersmeenBouwDwars02

In de Schippersmeen hebben we geen groots uitzicht meer zoals vanuit de Leenhofweg maar het Wolderwijd is nabij. Bos en hei zijn er wel maar veel verder weg. In plaats van een enor­me tuin hebben we een tuintje, tot tevre­den­heid van Corrie. Maar het is wel het ruimste en leukste huis waar we ooit woonden.

HuisHarderwijkOchtendrood HuisHarderwijkWolderwijd2008Zonsondergang01
HuisHarderwijkWolderwijd2009Zomer02
HuisHarderwijkWolderwijd2013Avond01

HuisHarderwijkWolderwijd2009Winter02


HuisHarderwijkWolderwijd2010Winter02

HuisHarderwijkOmgevingErmeloseHeide25 HuisHarderwijkOmgevingErmeloseHeide21Schapen

In de eerste maanden heb ik hem toch wel geknepen. Er zaten … kikkers in het vijvertje. Tot mijn grote geluk van een soort die geen burengerucht veroorzaakt. Ik zou ze weggejaagd hebben als wel. En de eerste buren waren best bijzondere en vriendelijke mensen maar met jongens in de muziekherrieleeftijd. De nieuwe buren zijn geheel 100% prima! Dat geldt voor alle mensen in de straatjes om ons heen.

Vogeltje II heeft Harderwijk nog meegemaakt maar niet voor lang. Na verloop van tijd was een sprongetje van tien centimeter hoog niet meer haalbaar. Toen ze alleen nog in rondjes liep en klaaglijk mauwde, zijn we naar de dierenarts ge­gaan voor een spuitje. Gedurende een week hadden we een aanloopkatje, een Snoepie look-a-like, maar dat bleek een vergissing. Af en toe krijgen we het vrolijke katje Links op visite. Verder zijn we beestloos. We voeren bijna dagelijks de vogels.
Tot mijn enorme verbazing was ìk degene die in het voorjaar van 2015 weer een kat in huis haalde. Hanna meldde dat kennissen van hun kat Lotje, vijftien jaar, af moesten vanwege allergie. Binnen een dag of drie was de kogel door de kerk en ik ben er heel blij mee. Lotje is een lot uit de loterij. Ze is lief, aanhankelijk en op een katse manier slim.

Corrie integreert, ik niet. Ze leest romans en club, vertaalt de Bijbel uit het עברית in een lees­groep, ze kijkt film in het -huis (soms ga ik mee) en beweegt zich op yoga.
Mijn kracht zit in de a-sociale media: deze website. Maar wat me in Epe niet lukte, lukte wel in Harderwijk: met veel hulp kwamen er drie deelauto’s (Mee­neem Meentje, De Frater en Mr. Pieter). Wheels4All heet nu MyWheels. De eigen auto kon dus de deur uit. De vaste [P]-plek werd me door het buurtje bij aan­vang niet in dank afgenomen. Misschien dat het wat gaat worden met de lokale SP, misschien …

Hanna en Michal leiden hun leven elders. Hanna nu verder weg dan Amersfoort in Duiven, gezellig met Jacob. Michal zit op nagenoeg dezelfde afstand in Am­ster­dam, aan de voet van de Zuidertoren en soms zelfs in Kopenhagen of op Bornholm (maar sinds voorjaar 2015 niet meer).


 
HuisHarderwijkSchippersmeenVliering04
 

 
HuisHarderwijkSchippersmeenTuinVoor18Mussen

HuisHarderwijkWaterfront03

Harderwijk is een stad en niet een dorp zoals Epe. Tot 1811 was er zelfs de Gelderse Uni­ver­siteit waar Linnaeus en Boerhaave hun bul haalden. De langst­levende professor is Fetze Alsvanouds, nu werkzaam bij het Klokhuis ;-). Napoleon heeft hier, aan de univer­si­teit, een einde gemaakt. Dat scheelt de huidige minister van onderwijs een rondje wegbezuinigen.
Tot op heden beschikken we te H. over een station waar de intercity’s … voorlopig nog niet stop­pen. In 2015 werden twee tunnels aangelegd onder het spoor. De stationstunnel gaat de entree van Harderwijk allure geven. Wel jammer dat je dan langs een slachterij en braakliggende gribus komt te rijden.
Aan de ‘overkant’ van de A28 – de weg ligt gelukkig buiten gehoorsafstand – ligt de Vinexwijk Drielanden met het gezellige, lekkere, goedkope restaurant Alleman. Je word er uiterst vriendelijk bediend door jongeren met een beperking.
Jammer dat restaurant De Drukkerij in andere handen over is gegaan. Met Anthe en Douwe aten we in sterrenrestaurant ‘t Nonnetje op de Vischmarkt. Andere lekkere plekken: De Bank, gewoon een Chinees aan de boulevard en Mama’s Vollen Pot.
Ik heb al baat gehad bij – vlak in de buurt – het St (zonder punt) Jansdal­zieken­huis.
Behalve een film­huis in de Cathe­rina­kapel is er de heuse bioscoop Atlantic maar een fatsoenlijk theater ont­breekt. Met de andere voor­zienin­gen gaat het hard achter­uit: de bib, de winkels en de musea. Ook Harderwijk lijdt onder de kapi­ta­listische crisis.
De vele kazer­nes zijn in de loop der jaren omge­bouwd tot appartementen. Aan de beman­ning van die kazernes dankte Harderwijk in de vorige eeuw de be­na­ming ‘het riool van Europa’. Dichter Rimbaud bezocht hier ‘Rotte Pietje’ en scheep­­te vervolgens in voor een koloniaal avontuur­tje. Tijdens de Eerste Wereld­oorlog bood Harderwijk ‘onder­dak’ aan 14.500 Belgen. Recenter: een kennis stu­deer­de er Russisch om te gaan spionneren.
Het Dolfinarium zal de crisis wel overleven.
De plaatselijk slim-mooi vernieuwde N302 wordt de toegang tot een groeiend vliegveld Lelystad. En wat mij betreft zou het echt niet verkeerd zijn als het gaat lukken met het Harderwijker Waterfront. Het strandeiland kwam als eerste klaar en wordt op mooie dagen druk bezocht.
Van de twee nieuwe fietsbruggen is die over de A28 naar de vinexwijk Drielan­den spectaculair: twee enorme zeilbootmasten houden de zaak overeind. Tegelijk met de aanleg van die brug is de heemtuin twee, drie keer zo groot geworden.
Net aan de overkant van het Wolderwijd ligt het natuurgebied Harderbroek. We zagen er twee zeearenden.

HuisHarderwijkStrand06 HuisHarderwijkFietsbrug04 UitstapjesHarderbroek18

Ons volgende stekkie … Een aanleunwoning, het verzorgingshuis?

Voorjaar 2014: ik doe niet aan somberen maar leuk is anders. In kleine kring kampt een kwart met medische manke­menten, in de middelkring zit 50% zonder werk en in het groot: ik vind Wilders, Putin, Trump en Erdogan niet zo prettig. Morgen ga ik de was­ma­chine (de afvoer vertoont kuren) maar weer eens aan­vallen. Dom ding.

HuisHarderwijkSchippersmeenTuinVoorMoestuintjesGroot2015: de vriendin die Corrie tipte aangaande Harderwijk is hier ook komen wonen. We heb­ben het er best een beetje druk mee.
In oktober wilde ik dan eindelijk van start met de moestuin­tjes naast ons huis. Het zal me be­nieu­wen. De gemeente was snel met het, op ver­zoek herstraten van een stukje Fuikpad. Het schonen van de stukjes grond duurde tot in november. Bah!
In een vlaag van dierenliefde heb ik me aange­meld als bijrijder voor de plaatselijke dieren­am­bulance. Op maandag 9 november 2015 had ik mijn eerste ‘dienst’. Geredde dieren: een 10 cm schildpad en een spierwit sierduifje. Wat moge­lijk ontbreekt in de uitrusting van de twee fraai uitgeruste zeer nieuwe busjes is een trap/ladder. Daarmee klim je in een boom en ga je over het ijs.
Ook november: een vriend van de buren gaat de vloer isoleren met Tonzon.
En ten langen leste hebben we het raam aan de straatkant laten vervangen. Het was zo’n beetje matglas ge­wor­den.
Corrie kreeg een DAB-radiootje voor in de keuken. Daarmee komt er na negen jaar een einde aan het geruis, zenders zoeken en batterijtjes verwisselen.
HuisHarderwijkSchippersmeenLamp01Ze vond ook dat het tijd werd voor een nieuwe lamp boven de huiskamertafel. Het werd een mooi, fanta­sie­vol vlinder­achtig geval.
Nieuw restaurantje: de Albatros, leer­res­taurant van Landstede MBO.

In 2016 gaan 800 vluchtelingen gehuisvest worden op het voormalige kazerne­terrein Kranenburg-Noord aan de Mecklenburglaan. Tot nu heeft dat niet voor plaat­se­lijke onaangenaamheden gezorgd. Eind oktober zijn ze er nog steeds niet.
Op de eerste oktober ‘organiseerden’ Leila en ik een buurtborrel in de tuin van Gerda en Karel. Een mogelijk volgende actie: misschien een steigertje bij het Schippersstrand.
In december werd de zenuwziek knipperende dimmer van de aanrechtlampjes eindelijk (na negen jaar) vervangen voor een vakman. En ik-zei-de-gek amateur vernieuwde de spotjes in het halletje en in het toilet. De oude armaturen waren zwart verkoold.
Absoluut toppunt in 2016: Hanna en Jacob kregen lieve dochter Saar. En ik zat op mijn 65-ste achterop de motor bij Jochanan. Verder hellepi: ik werd lokaal bestuurslid van de SP. De eerste twee vergaderingen vond ik niet zo leuk maar het kan natuurlijk de goede kant opgaan.

Er komt vast een 2017. Een priemjaar voor wat dat waard is. Het vorige was 2011, het volgende zal zijn 2027.

Plaats een reactie