?

Van Van Trigt tot … stilte

Maandagochtend 15 januari 2010, 07:50. … Stop de per­sen, stop de muziek! Er is dit weekend een oud mens dood­gegaan, een man van 88, en nog wel één dag voor zijn ver­jaardag. Ja heus! En die man was een econoom die vroeger, ooit, stukjes schreef in de NRC.
Dit móét de klassiek luiste­ren­de automobilist echt weten! Anders komt hij de dag niet door, toch?

Het is … belachelijk!

Ik wist al van dit tragisch verscheiden voordat ik naar mevrouw Van Trigt scha­kelde. Ik luister namelijk meestal eerst een drie kwartier naar LaRense en colle­ga op Radio 1 (soms geneuzel, soms getreiter en gejen van de gasten en geïnter­view­den). Dan heb ik het wel gehad met deze dame en heer en zoek ik iets beters. Weg van die waan van de dag. En dan krijg je ‘dit’.

“Wat nu te doen?”, dacht ik. Radio 1 gehad, geleuter op 4, BNR Nieuwsradio heb ik ook geen zin in. De radio gaat dus definitief uit. Ik weet geen alternatief. Dan maar geen ‘klassiek’ meer om verdere irritatie te vermijden. Volkomen stilte is mooier; ook het rumoer van de automotor is minder erg dan dit gezever over ….

Ja, ik weet weer om wie het ging, de man die stierf. Het was mijnheer Pen. Vast echt jammer; voor hem, voor familie, voor economen. En een bescheiden rampje voor de liefhebber van klassieke muziek. Maar als Pen niet was gestorven, dan was er vast een ander leuteritempje geweest.

Plaats een reactie