?

De vijftigste conclusie

Davids presenteerde een rapport met negenenveertig conclusies … Een mooie gelegenheid, een uitnodiging bijna, om er een rond getal van te maken.

50. Balkende moet, ook met de kennis van toen, heel goed geweten hebben dat hij een scheve schaats reed.

Voor zover ik in staat ben om me de gang van zaken uit 2002-2003 nog voor de geest te halen, zijn de conclusies aangaande de hoofdlijnen vooral één groot déjà vu; een bevestiging van wat ik altijd al vermoedde. Die massa­vernietigings­wapens, de legitimiteit, het beoogde doel van een inval, de betrouwbaarheid van de Ameri­kanen (hoofdboef Bush) en Engelsen (hulpboef Blair) en het gekonkel in het kabinet. Er klopte iets heel erg niet; hier zat iets helemaal fout.
Colin Powell (boevenhulpje) had me wel een beetje bang gekregen met zijn potje nep-Antrax in de Veiligheidsraad. Ik hoopte dus op verlenging van de missie van de wapen­inspec­teurs. Een aanval met ABC MVW’s hadden Turkije en ook Israël, on­danks alles, nou ook weer niet verdiend. Aangaande de VS dacht ik: “Daar gaan ze weer: Vietnam, Chili en nu dan Irak.” En: “Wat fijn dat ze ons in ’45 hebben bevrijd.” maar ook “En dan nu de wereldwijde economi­sche crisis.”.

Terug naar de 50-ste conclusie. Ik denk dus dat Balkende (verlekkerd inlikkertje bij de grote-boevenclub) ‘het’ best wist, ook toen al. Of dat hij op z’n minst begrepen moet hebben dat de casus belli flinterdun was. Niet voldoende om het op handen zijnde landjepik te steunen, niet actief (of passief) militair en ook niet politiek. Maar laat ik hem het voordeel van de twijfel gunnen. Balkende moet zich toch binnen een jaar gerealiseerd hebben welke enorme blunders er onder zijn (niet-)leiding waren begaan.

Ik was toen, najaar 2002, al niet onverdeeld gelukkig met de ‘regering’. Het was Balkendes eerste kabinet met de LPF en er zou nog veel jolijt volgen. Het werd pas echt gênant doordat het CDA hem zeven jaar lang in staat stelde om op aller­lei ongepaste momenten de draaikont uit te hangen. En het is uiteindelijk om stapel­dol van te worden, het is tenenkrommend om te zien hoe deze hansworst ‘Irak’ nog steeds niet wil of kan begrijpen en er nog mee wegkomt ook.
Een hansworst … De ‘pratende’ Balkende roept bij mij altijd het beeld op van een worstjes­machine: z’n dikkige lippen gaan van ‘pfrpfr (worstje) pfrpfpr (worstje) pfrprfpf’. En dat op een onnavolgbaar tempo dat nauwelijks te verstaan, laat staan te begrijpen is. Is die afwijking nou onvermogen of opzet? Het maakt in ieder geval deel uit van een, zeg maar, ziektebeeld.
Anno 2010 houdt hij dus nog steeds vol. Naar eigen zeggen handelde hij toen, met de kennis van toen, volkomen juist. Ook nu, met de kennis van later, zelfs met de kennis van de Commissie, vindt hij dat er niks op zijn handelen van toen en in latere jaren aan te merken valt.

Ik blijf erbij dat hij beter heeft geweten. We hebben hier dus te maken met een heel erg grote jokkenbrok, zeg maar gerust: een eersteklas leugenaar.
Liegen en bedriegen heeft meestal een reden, een doel. Ik vermoed dat Balkende zijn eigenbelang stelt boven alles. Boven landsbelang, geloofwaardigheid van de politiek, boven fatsoen en boven naleving van normen en waarden. Boven eer­lijkheid en zelfreflectie.

Balkende moet ‘het’ geweten hebben. Dat kan bijna niet anders. Heel misschien zijn er twee andere mogelijke verklaringen voor zijn gedrag, anders dan huichel­ach­tig­heid.

  • Hij geloofde zijn eigen Irakverhaal echt, helemaal, heilig, van A tot Z en hij gelooft het nog steeds. Bovendien gelooft hij ook in zijn eigen oprechtheid door zeven jaar lang het deksel op de beerput (die er volgens hem dus niet geweest is) te houden.
    Dan is Balkende niet de pathologische leugenaar waar ik hem voor houd. Dan is hij wel enorm en onvoorstelbaar dom.
  • Of hij is toch niet superdom maar leeft hij in een op ingenieuze wijze zelf gefabriceerde waanwereld.

Bij twee conclusies van de Commissie Davids heb ik bescheiden twijfels. Het gaat om de conclusies 38 en 39.
In 39 wordt gesteld:
‘Het onderzoek van de Commissie heeft geen bewijs opgeleverd voor de te harer kennis gekomen beweringen dat Nederland een actieve militaire bijdrage zou hebben geleverd aan (de voorbereiding van) de inval in Irak’
Ik wil best geloven dat er geen schot gelost is door Nederlandse soldaten. Maar misschien wel … informatie verschaft?
In 38 staat:
‘… De Nederlandse onderzeeboot Hr. Ms. Walrus heeft op geen enkele wijze bijgedragen aan de voorbereiding van de opbouw van een geallieerde invasie­macht.’
De tijd zal het leren.

Iets heel anders: lees hoofdstuk 25 en verder van ‘De lachende derde’ van Peter Middendorp. Dat gaat over Hém dus en, hoe zal ik het zeggen, …
‘… een jonge vrouw, die vertelde dat ze op een feestje naast de premier had gestaan. Ze stonden wat te praten toen de premier zijn hand op haar billen legde.’
Lees meer pikante details in ‘De lachende derde’. Het is een leuk boekje. (ISBN 9789044615074 van Prometheus B.V.) Of kijk naar een interviewtje met Middendorp bij Pauw en Witteman.
Als we Hém ernaar zouden vragen, dan zal hij vast met vuur, vlam en verve kunnen uitleggen dat zij, die vrouw, deze ongewenste intimiteit volkomen ver­keerd aanvoelde (!), als was zij Irak. En dat wij, vervelend volk als wij zijn, de nobele gevoelens die zijn geest en lichaam doorstroomden bij het plegen van deze daad, weer eens verkeerd interpreteren.

Wanneer zal ik deze man gaan begrijpen? Op naar de volgende misselijkmakende vertoning van deze clown.
Ik zal niet op hem gaan stemmen maar ik heb werkelijk te doen met Wouter Bos.

Plaats een reactie